mały wypadek i pierwszy dzień wiosny

Już jestem zdrowa :) Miałam iść w czwartek do przedszkola, ale wydarzył mi się mały wypadek. Bawiłam się na łóżku rodziców i jakoś tak zsunęłam się do tyłu... Poleciałam na podłogę, ale jak spadałam to uderzyłam głową o róg ławy... Bardzo bolało i lała się krew. Rodzice się zdenerwowali, a tatuś nawet dzwonił na pogotowie. Chciałam żeby dziadzio przyjechał karetką, ale mamusia powiedziała, że pojedziemy do szpitala samochodem, bo krew powoli przestawała lecieć. W szpitalu było dużo kolegów dziadzia, wszyscy mieli takie czerwone ubrania jak on. Pani doktor obejrzała mi ranę i powiedziała, że trzeba zrobić zdjęcie. Poszliśmy do innego pokoju, tam pani mnie ustawiła i powiedziała, żebym się nie ruszała. Uśmiechnęłam się, a ona zrobiła zdjęcie. Później znowu wróciliśmy do pani doktor i ona powiedziała, że jest wszystko w porządku. Rodzice się ucieszyli i wróciliśmy do domu. Po tym wypadku nie mogłam iść od razu do przedszkola :) Rodzice powiedzieli, że byłam bardzo dzielna i dostałam nagrodę... dużą żyrafę!!! :)

W piątek w przedszkolu mieliśmy pierwszy dzień wiosny i bardzo chciałam iść, więc rodzice się zgodzili i odwieźli mnie rano do przedszkola. Wszystkie dzieci z motylków musiały mieć ubrane coś żółtego, bo taki kolor wylosowaliśmy. Ja miała żółtą bluzkę, skarpetki i czapkę.

Najpierw byliśmy wszyscy na sali gimnastycznej i śpiewaliśmy piosenkę o wiośnie. Każda grupa coś przygotowywała.

Później poszliśmy na plac zabaw, gdzie miało być topienie Marzanny. Każdy z nas miał żółte wstążki z bibuły, którymi witał wiosnę.

Ustawiliśmy się w rzędzie i czekaliśmy aż panie przyniosą wszystkie Marzanny. Każda grupa miała inną :)

Dostaliśmy kubeczki, wodę z wiaderka i mogliśmy polewać Marzanny. Trochę się napiłam tej wody, bo chciało mi się pić, ale Pani powiedziała, żebym tego nie robiła.

Wszyscy wylali swoją wodę i Marzanny zostały utopione :) Wreszcie mamy wiosnę i robi się coraz cieplej. Teraz będziemy częściej wychodzić na dwór i na plac zabaw :)

długi pobyt w Iwoniczu

Pojechaliśmy do Iwonicza, bo tatuś musiał jechać tam do pracy. Ja się bardzo cieszyłam, że odwiedzę babcię i dziadzia. Niestety znowu się trochę pochorowałam i prosto z podróży pojechaliśmy do pana doktora. Miałam dużo różnych chorób, a mamusia tak się przestraszyła, że o mało co nie zemdlała :) Znowu musiałam pić różne syropki. Najgorsze było to, że pan doktor zabronił mi jeść słodycze. I to przez 2 miesiące... :( Nawet dżemu nie mogłam, ani soków słodzonych cukrem. Na szczęście są takie bez cukru, więc nie jest tak źle. Mogę również jeść owoce. Zawsze to coś... ale mamusia obiecała mi, że na urodziny dostanę kawałek tortu :)
Na początku nie mogłam nigdzie wychodzić. Tylko siedziałam w domku i bawiłam się z babcią i dziadziem. Tymczasem do Iwonicza zawitała wiosna.

Był również dzień kobiet :) Babcia, mamusia i wszystkie kobiety, które do nas przychodziły dostawały od tatusia kwiatki, a od dziadzia czekoladę. Ja też dostałam kwiaty, różowe tulipany. Na początku stały w osobnym flakonie, ale później babcia zrobiła z nich wielki bukiet.

Czas w Iwoniczu szybko mi minął i trzeba było wracać do Leszna. Do przedszkola jeszcze nie chodzę, bo pan doktor mi nie pozwolił.Trochę brakuje mi słodyczy, ale babcia z mamusią znalazły w sklepie taki dżem słodzony sokiem jabłkowym. Bardzo się ucieszyłam i dłuuugo go próbowałam, a później spakowałam i zabrałam do Leszna.

dzień pizzy i ważny występ

Niedawno w przedszkolu mieliśmy dzień pizzy. Ja bardzo lubię jeść pizzę :) Przyszedł do nas tata Kryspina i pokazywał jak powstaje pizza. Ja już to wiedziałam, bo rodzice robią ją czasem w domku, a ja im pomagam. Szczególnie lubię podbierać ser ;)
Najpierw trzeba przygotować wszystkie składniki, wymieszać drożdże z wodą i przesiać mąkę do miski :)

Jak drożdże urosną to trzeba pomieszać wszystkie składniki i wyrobić ciasto. Ciasto wyrabia się bardzo ciężko. Trzymaliśmy Panu miskę, bo okropnie się przesuwała...

Później trzeba trochę poczekać aż ciasto urośnie, a następnie wyłożyć je na blachę i rozgnieść na cienki placek.

Następnie smarujemy ciasto sosem pomidorowym i posypujemy ziołami.

Teraz można dać dodatki jakie się chce. My daliśmy szynkę i ser żółty. Wszyscy pomagali posypywać ;)

Można już było włożyć pizzę do piekarnika. Naszą zabrała pani kucharka i przyniosła po jakimś czasie już upieczoną. Pani podzieliła ją na kawałki i wszyscy mogliśmy spróbować jaka pyszna nam wyszła :)

A teraz muszę się pochwalić moim pierwszym publicznym występem. Występowałam na dużej scenie... Z moimi koleżankami tańczyłyśmy taniec kwiatów. Wszystkiego nauczyła nas Pani Dyrektor, która przygotowała nam również stroje. Występ był z okazji Dnia Babci i Dziadka, ale było zaproszonych dużo ludzi z całego Leszna. Byłam bardzo zdenerwowana, ale jak zobaczyłam moich rodziców na widowni, to się uspokoiłam i ucieszyłam. Występ się udał i wszyscy bili nam brawo.

A to filmik z mojego występu. Wstaję ostatnia jako kwiatuszek i można mnie rozpoznać po najdłuższych rozpuszczonych włosach ;)

ach te choroby...

Znowu jestem chora. Ledwo wyzdrowiałam, pochodziłam tydzień do przedszkola i znowu mnie jakieś choróbsko dopadło. Jedyny plus jest taki, że znów odwiedziliśmy Iwonicz ;)
Po przyjeździe z babcią do Iwonicza (po Dniu Babci), zaraziłam rodziców i zostaliśmy tydzień dłużej niż to było zaplanowane. Okazało się, że wtedy Iwonicz odwiedziła również Pani Zima :) Niestety przez choroby, nie mogłam wyjść nawet na sanki... Jak rano wstałam, to zobaczyłam taki widok z balkonu :)

Chciałam iść ulepić bałwana, ale rodzice mi nie pozwolili i mogłam tylko patrzeć przez okno :(

Za to, jak zostawałam sama z babcią, dziadkiem i wujkiem Krzyśkiem, urządzaliśmy różne ciekawe zabawy i tańce :) A jak rodzice wracali, to wyglądałam tak :D

Kiedy już wszyscy wyzdrowieliśmy, to pojechaliśmy odwiedzić babcię Krysię i moich kuzynów. Mamusia miała akurat wtedy urodziny i dostała mnóstwo prezentów. A babcia Krysia upiekła dla niej pyszny tort :)

Wracając do Leszna, wstąpiliśmy jeszcze do Tymusia, bo też miał urodziny (moje już niedługo). Pobawiłam się z nim i wróciliśmy do domku.

cdn.

Dzień Babci i Dziadka

Miałam chwilę przerwy od pisania, bo najpierw pochorowałam się trochę, a później był jakiś problem ze zdjęciami... No ale już jestem i mogę napisać co się u mnie ostatnio wydarzyło :)
Tatuś przywiózł do nas (do Leszna) babcię Elę :) Babcia była tutaj pierwszy raz i bardzo jej się spodobało. Ja też się bardzo cieszyłam, że babcia nas odwiedziła. Rano ją budziłam i szłam do przedszkola. Po południu babcia z mamusią mnie odbierały. Pokazałam babci moją salę, szatnię, drzewko ze zdjęciami i Panią Bożenkę :) Babcia kupowała mi ciasteczka i cukierki :)
W ostatni dzień przedszkola było święto babć i dziadków. W przedszkolu zrobiliśmy przedstawienie i nawet mówiłam wierszyk... taki:
"Ty jesteś babciu jak wróżka z bajek,
Tobie się babciu wszystko udaje.
Ty wszystko umiesz, Ty wszystko możesz,
w smutku pocieszysz, w pracy pomożesz."
Troszkę się denerwowałam, ale dałam rade. Później bawiliśmy się z naszymi babciami i dziadkami w chusteczkę haftowaną. Po wszystkim były ciastka i soczek :)

Gdy wróciliśmy do domku i zjedliśmy obiadek, to okazało się, że babcia też ma da nas niespodziankę ;)

Tort był pyszny, truskawkowy :)
Babcia była jeszcze u nas dwa dni. Jeździliśmy razem po sklepach i zaliczyłam chyba wszystkie pojazdy, jakie były w galeriach. Babcia wrzucała pieniążki :D

W niedzielę pojechaliśmy odwieźć babcię do Iwonicza i wtedy okazało się, że jakiś wirus mnie zaatakował :( Bardzo źle się czułam... nie pomogły mi nawet frytki kupione przez rodziców w drodze.
Następnego dnia rodzice zabrali mnie do lekarza, który był bardzo fajny. Miał w gabinecie zabawki :) i dał mi smaczne syropki, po których poczułam się dużo lepiej.

cdn.

powrót do przedszola

Ciężko jest się znowu przyzwyczaić do wczesnego wstawania, po tak długiej przerwie. Pierwszego dnia nie chciało mi się iść do przedszkola, ale jak zobaczyłam moje koleżanki, kolegów i Panie, to od razu zrobiło mi się wesoło.
W przedszkolu robimy różne ciekawe rzeczy, mamy angielski, rytmikę i gimnastykę. Często chodzimy na boisko, bo niedaleko jest szkoła. Tam możemy sobie pobiegać i pobawić się w berka. Ostatnio jak był śnieg, to rzucaliśmy się śnieżkami. Nawet Panie się z nami bawiły ;)

W przedszkolu często malujemy, wyklejamy i zajmujemy się pracami plastycznymi. Później Panie wieszają nasze prace na korytarzu, żeby rodzice mogli je podziwiać :)

W piątek mieliśmy w przedszkolu dzień Kubusia Puchatka. Każdy musiał przynieść jakąś zabawkę związaną z tą bajka. Ja na szczęście miałam maskotkę Kubusia.

Przez cały dzień bawiliśmy się naszymi zabawkami, a Pani czytała nam bajki.

Najpierw jechaliśmy pociągiem do Stumilowego Lasu.

Później szukaliśmy ogonka Kłapouchego, a gdy się znalazł trzeba go było przyczepić w odpowiednie miejsce :)

Następnie mieliśmy opowiadaną historyjkę i quiz... a nawet zawody sportowe :) oczywiście z naszymi pluszowymi przyjaciółmi :)

Malowaliśmy portrety Kubusia i jego przyjaciół :)

Śpiewaliśmy wszystkim Kubusiom kołysankę...

Przytulaliśmy misia...

A na koniec robiliśmy misiom masaż brzuszka (za dużo zjadły miodku) i innych części ciała.

To był super dzień, wszystkim dzieciom się podobał :)

Jutro tatuś jedzie sam do Iwonicza... Przywiezie do nas babcię Elę :) Bardzo się cieszę, że będę mogła pokazać jej mój pokój i przedszkole. Niedługo będzie dzień babci i dziadzia. Przygotowujemy w przedszkolu specjalne przedstawienie dla babć i dziadków. U mnie będzie tylko jedna babcia, bo druga musi iść do przedszkola do moich kuzynów, a dziadzio nie może przyjechać, bo pracuje :(

Ciekawe, czy babci spodoba się nasze przedstawienie... i czy zatańczy z nami "wyginam śmiało ciało" :)))

Jasełka i Boże Narodzenie

Święta, święta i po świętach, jak mówi babcia... Musiałam wrócić już do domku i iść do przedszkola. Bardzo mi się nie chciało. No ale zanim wróciłam...
W ostatni dzień przed świętami, w przedszkolu organizowaliśmy Jasełka. Ja byłam aniołkiem. Miałam białą sukienkę, skrzydełka i aureolę, Mówiłam nawet wierszyk. Trochę się denerwowałam, ale jak zobaczyłam, że mamusia jest na widowni, to już było lepiej. Wystąpiłam i wszyscy bili mi brawo.

Po występie odwiedził nas Gwiazdor. To taki Mikołaj, ale tutaj na niego Gwiazdor mówią :) Rozdał wszystkim dzieciom prezenty i pytał czy byliśmy grzeczni. Dostałam nowy zestaw do jedzenia i słodycze :)

Po powrocie do domku, zaczęliśmy pakowanie, a później pojechaliśmy do babci i dziadzia. Na początku trochę mi się nudziło, bo babcia i mama były zajęte w kuchni, a tatuś musiał wrócić do Leszna. Wykorzystałam za to obecność wujka Krzyśka, który przyleciał do nas na Święta samolotem. Bawiłam się z nim caaały czas :) I nawet graliśmy razem na komputerze, jak mamusia nie widziała ;) Później przyjechała jeszcze ciocia Karolina z Krakowa.

W Wigilię rano ubrałam się i zeszłam do dużego pokoju. Okazało się, że w nocy był Mikołaj i zostawił pod choinką furę prezentów :) Na początku myślałam, że są wszystkie dla mnie, ale jednak wszyscy byli grzeczni w tym roku...

Chwilę nam zeszło z rozpakowywaniem. Dostałam moją wymarzoną kolejkę, organki, lalki i wiele innych prezentów. Do wieczora się bawiłam nowymi zabawkami.

Później była Wigilia, ładnie się ubraliśmy, przyjechali goście i łamaliśmy się opłatkiem. Jadłam barszcz z uszkami i pierogi :) Więcej mi się nie zmieściło, więc poszłam z Tymkiem się bawić... a dorośli jedli i jedli ;)

Święta upłynęły nam ogólnie na jedzeniu i zabawie. Tylko babcia się trochę pochorowała. Bawiłam się z wszystkimi, z Tymkiem, z Maciusiem, a nawet z Milenką, którą poznałam u cioci Ani.

Tutaj oglądamy z Maciusiem bajkę.

Sylwestra przespałam, ale mamusia mówi, że nic nie straciłam bo był wiatr i nie puszczali lampionów ani fajerwerków.

Kolejny rok za nami... W tym roku poszłam pierwszy raz do przedszkola i zamieszkaliśmy w Lesznie. Poznałam nowe koleżanki i kolegów, a także stałam się bardziej samodzielna (tak mówi tata).

Wszystkim życzę dużo szczęścia, zdrówka i radości w Nowym Roku 2015 :)